Przedstawmy kolejny przykład nadmiernej reakcji autonomicznej podczas wykonywania baterii testów w Stressonice (Rys. 3.31).
Jakość zapisu EKG jest dobra przez niemal cały czas trwania badania (z wyjątkiem krótkotrwałych defektów zaznaczonych na rysunku czerwonymi owalami), co daje nam możliwość opierania się podczas konsultacji na wskaźnikach HRV obliczonych przez program CleverView na podstawie raportu.
Rysunek 3.31. Strona „Cardio domain” respondenta (Przykład 4)
Przy całościowym spojrzeniu na stronę „Cardio domain” można wyróżnić następujące punkty: 1. wyraźny stan niepokoju, który pojawił się już na początku testu i utrzymywał się przez całą sesję VR w postaci tachykardii (patrz wartości HR na Rys. 3.31 w Sektorze 3); 2. skrajnie niska zmienność rytmu serca, przejawiająca się wąskim kształtem CIG, wydłużonymi owalami na wykresach rozrzutu (żółta strzałka) i podkreślona przez wartości wskaźników HRV (zaznaczone żółtym owalem na rysunku); 3. nietypowa reakcja w postaci spowolnienia rytmu serca podczas wykonywania testu związanego z napięciem poznawczym; 4. podczas etapów odpoczynku HR spada, ale nie osiąga wartości charakterystycznych dla normy (średni czas trwania cyklu sercowego wynosi około 0.65 s, co odpowiada 92 uderzeniom/min); 5. podczas ostatniego testu stan czynnościowy respondenta ustabilizował się, ale na poziomie około 100 uderzeń/min. Wszystko to logicznie wpisuje się w skrajnie niskie wartości takiego wskaźnika jak stan spoczynku (na Rys. 3.31 w Sektorze 8 zaznaczony białą strzałką).
Rozpatrzmy bardziej szczegółowo etap z kontrolowanym wolnym oddychaniem (Rys. 3.32).
Rysunek 3.32. Etap „BreathCE” respondenta (Przykład 4): a – kardiointerwalogram; b – spektrogram; c – wykres rozrzutu
Wolne oddychanie proponowane w Stressonice powinno „rozkołysać” HRV. Jednak w naszym przykładzie zakres wartości odstępów RR jest skrajnie skromny (Rys. 3.32b). Jednocześnie takie wskaźniki jak położenie szczytu spektrogramu na osi poziomej w strefie odpowiadającej 6/min (Rys. 3.32c) oraz dynamika amplitudy załamka R (Rys. 3.32a), lepiej zilustrowana przez obwiednię załamka R (szara linia na Rys. 3.32b), wskazują, że respondent oddychał w rytmie zadanym w teście. W związku z tym niskie wartości HRV można powiązać z nadmierną aktywnością układu współczulnego, a stan respondenta można ocenić jako stres.
Kształt krzywej obwiedni załamków R w dużym stopniu zależy od położenia serca, danych antropometrycznych danej osoby, specyfiki procesów elektrofizjologicznych w mięśniu sercowym oraz innych czynników, dlatego nie zawsze odzwierciedla zjawisko niemiarowości oddechowej tak przekonująco jak w tym przykładzie. Warto o tym pamiętać, aby nie wyciągać błędnych wniosków, gdy szara linia w Sektorze 5 jest nieuporządkowana, i traktować ją jako punkt odniesienia wtedy, gdy tworzy wyraźny kontur zależny od ruchów oddechowych klatki piersiowej.
Reakcja w postaci spowolnienia rytmu serca podczas wykonywania testu związanego z napięciem poznawczym wskazuje również na nadmierny niepokój związany z samą procedurą testową. W takich przypadkach wykonanie testu staje się bodźcem prowadzącym do bardziej wyważonej reakcji emocjonalnej.
Zajrzyjmy do raportu (Rys. 3.33). Dane z CleverView doskonale ilustrują informacje zawarte w raporcie — tyle że nie w pojęciach, które nie zawsze są zrozumiałe dla respondenta, lecz we wskaźnikach jego indywidualnej reakcji cielesnej. Zwracamy uwagę na wysoką efektywność pracy na tle wyraźnej reakcji stresowej i niebieskiego tła markera osobistego. Nasz respondent należy do tej grupy osób, dla których stres stanowi pobudzający kontekst skutecznej pracy. Czy będzie w stanie długo pracować produktywnie w takim trybie? To pytanie ma raczej charakter retoryczny.
Rysunek 3.33. Diagramy rozdziału 3 raportu (Przykład 4): a – funkcjonalny typ wsparcia wydajności; b – stany czynnościowe respondenta w trakcie wykonywania zadań testowych
Warto zajrzeć również do Sektora 2 strony „Cardio domain”. 20 lat, BMI = 27.2. Czy jest o czym porozmawiać z respondentem? Oczywiście, że tak!
